எம்.ஜி.ஆர் முதல் 2026 களம் வரை – ஒரு சுவாரஸ்யமான பார்வை!
விருந்து என்று சொன்னாலே நம் நினைவுக்கு வருவது கடைசியாக இலை ஓரத்தில் வைக்கப்படும் அந்தத் தித்திக்கும் பாயாசம் தான். காரசாரமான குழம்பு, கூட்டு, பொரியல் என எதைச் சாப்பிட்டாலும், கடைசியில் அந்தப் பாயாசம் இல்லையென்றால் விருந்து முழுமையடையாது. தமிழ்நாட்டு அரசியலும் அப்படித்தான்!
இங்கு அனல் பறக்கும் மேடைப் பேச்சுகள் (காரம்), எதிர்க்கட்சிகளின் விமர்சனங்கள் (புளிப்பு), கூட்டணி குழப்பங்கள் (துவர்ப்பு) என எல்லாம் இருந்தாலும், கடைசியில் மக்களிடம் ஓட்டு வாங்குவதற்கு அரசியல்வாதிகள் கையில் எடுக்கும் ஆயுதம் ‘பாயாச அரசியல்’ (Sweet Politics) தான்.
எம்.ஜி.ஆர் காலத்தில் தொடங்கிய இந்த ‘இனிப்பான’ அணுகுமுறை, கலைஞர் கருணாநிதியின் ராஜதந்திரம் வழியாகப் பயணித்து, இன்று 2026 தேர்தலை நோக்கிச் செல்லும் தற்போதைய அரசியல் களம் வரை எப்படி மாறியிருக்கிறது? வாருங்கள் விரிவாகப் பார்ப்போம்.
பாயாச அரசியல் என்றால் என்ன?
முதலில் இந்தத் தலைப்பை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். அரசியல் அகராதியில் “பாயாசம்” என்பது இரண்டு விஷயங்களைக் குறிக்கும்
மக்கள் நலத் திட்டங்கள் (Welfare Schemes): மக்களுக்குத் நேரடியாகக் கிடைக்கும் இலவசங்கள் மற்றும் சலுகைகள். இது பாயாசம் போலத் தித்திப்பானது.
கூட்டணி மற்றும் பேச்சுவார்த்தை: எதிரும் புதிருமாக இருக்கும் கட்சிகளைக் கூட, இனிமையாகப் பேசி, பதவிகளைப் பங்கிட்டு (முந்திரி, திராட்சை போல) ஒரு கூட்டணியாக மாற்றுவது.
எம்.ஜி.ஆர்: பாயாசத்தை முதலில் பரிமாறியவர்
தமிழ்நாட்டு அரசியலில் பாயாசத்தின் ருசியை மக்களுக்குக் காட்டியவர் மக்கள் திலகம் எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள் தான்.
அவர் முதலமைச்சராக இருந்தபோது, அரசியல் என்பது மேடைப் பேச்சு மட்டுமல்ல, அது மக்களின் பசியைப் போக்குவது என்பதை உணர்ந்திருந்தார். அவர் கொண்டு வந்த ‘சத்துணவுத் திட்டம்’ தான் அரசியலின் மிகப்பெரிய ‘ஸ்வீட் ஸ்பாட்’.
எம்.ஜி.ஆரின் ஃபார்முலா: அவர் குழந்தைகளை நேசித்தார். பள்ளிக்கூடம் வரும் ஏழைப் பிள்ளைகளுக்குச் சோறு போட்டால் தான் படிப்பு வரும் என்று நம்பினார். அந்தத் திட்டத்தில் குழந்தைகளுக்கு வழங்கப்பட்ட உணவு, உண்மையில் ஒரு சத்தான பாயாசம் போன்றது. அதுவரை அரசியலை வெறுத்த சாமானிய மக்களை, தன் பக்கம் ஈர்க்க எம்.ஜி.ஆர் பயன்படுத்தியது இந்த அன்பு கலந்த அரசியல் பாயாசத்தைத்தான்.
எம்.ஜி.ஆர் சொன்ன தத்துவம்: “மக்களுக்குத் தேவை அன்பும், அக்கறையும் தான். அதைச் சரியாகக் கொடுத்தால், அவர்கள் நம்மைத் தலையில் வைத்துக் கொண்டாடுவார்கள்.” அவர் எதிரிகளைக்கூடத் தன் வசீகரமான சிரிப்பால் வீழ்த்திவிடுவார். அதுவும் ஒரு வகை இனிப்பு அரசியல் தான்!
கலைஞர் கருணாநிதி: பாயாசத்தில் பல வித்தைகள்
எம்.ஜி.ஆருக்குப் பிறகு, இந்த அரசியலை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் சென்றவர் முத்தமிழறிஞர் கலைஞர் கருணாநிதி. அவர் ஒரு சிறந்த சமையல் கலைஞர் (Master Chef) போல அரசியலை அணுகினார்.
கூட்டணி பாயாசம்: கலைஞர் ஆட்சியில் தான் கூட்டணி அரசியல் மிக வலுவாக இருந்தது. “இவரையும் இவரையும் சேர்த்தால் இந்தத் தொகுதி ஜெயிக்கும்” என்று கணக்குப் போடுவதில் அவர் கில்லாடி. பலவிதமான பருப்புகளை (கட்சிகளை) ஒன்றாக வேகவைத்து, ருசிகரமான கூட்டு முயற்சியை உருவாக்குவார்.
திட்டங்களின் இனிப்பு: இலவசக் கலர் டிவி, ஒரு ரூபாய்க்கு அரிசி, விவசாயக் கடன் தள்ளுபடி என அவர் கொடுத்த திட்டங்கள் ஒவ்வொன்றும் மக்களுக்குத் தேனாக இனித்தன.
பேச்சில் இனிமை: எதிர்க் கட்சிக்காரர்கள் எவ்வளவு கடுமையாகத் திட்டினாலும், “என் உயிரினும் மேலான அன்பு உடன்பிறப்புகளே” என்று அவர் ஆரம்பிக்கும்போது, அந்தக் கூட்டமே அமைதியாகிவிடும். தமிழை வைத்துத் தன் அரசியலுக்குச் சுவையூட்டியவர் கலைஞர்.
“அரசியல் என்பது மக்களுக்குச் செய்வதை விட, அதை எப்படிச் செய்கிறோம் என்று சொல்வதில்தான் இருக்கிறது.” – இது கலைஞரின் மறைமுகத் தத்துவம்.
ஜெயலலிதா: கெட்டி பாயாசம் (Strict & Sweet)
ஜெயலலிதா அவர்களின் பாணி கொஞ்சம் வித்தியாசமானது. அவர் ‘அம்மா உணவகம்’, ‘இலவச மிக்சி, கிரைண்டர்’, ‘தாலிக்குத் தங்கம்’ எனத் திட்டங்களை அள்ளி வீசினார். ஆனால், நிர்வாகத்தில் அவர் மிகவும் கண்டிப்பானவர்.
அவருடைய பாயாசம் மிகவும் கெட்டியானது. அதில் யாராலும் அவ்வளவு சீக்கிரம் கரண்டி விட முடியாது. அதிகாரிகளை வேலை வாங்குவதிலும், திட்டங்களை மக்களிடம் கொண்டு சேர்ப்பதிலும் அவர் காட்டிய வேகம் தனித்துவமானது.
இன்றைய அரசியல் களம்:
2026-ஐ நோக்கிய பாயாசப் போர்
இப்போது நாம் நிகழ்காலத்திற்கு வருவோம். எம்.ஜி.ஆர், கலைஞர் காலத்தை விட, இன்றைய அரசியல் சூழல் (Political Scenario) மிகவும் சிக்கலானது. சோஷியல் மீடியா காலத்தில், ஒரு சின்னத் தவறு நடந்தாலும் அது பெரிய மீம்ஸ் ஆகிவிடும்.
இன்றைய தலைவர்கள் எப்படிப்பட்ட பாயாசத்தைக் கிளறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்?
- மு.க. ஸ்டாலின் (திராவிட மாடல் பாயாசம்)
முதலமைச்சர் மு.க. ஸ்டாலின் அவர்கள், கலைஞர் பாணியைப் பின்பற்றினாலும், அதில் “திராவிட மாடல்” என்ற புதிய சுவையைச் சேர்த்துள்ளார்.
காலை உணவுத் திட்டம்: எம்.ஜி.ஆரின் மதிய உணவோடு, காலை உணவையும் சேர்த்துப் பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கு வழங்குவது ஒரு மாபெரும் முன்னெடுப்பு.
மகளிர் உரிமைத் தொகை: குடும்பத் தலைவிகளுக்கு மாதம் 1000 ரூபாய் என்பது இன்றைய காலக்கட்டத்தில் மிகப்பெரிய ஹிட். இது ஓட்டு வங்கியைத் தக்கவைக்கும் ஒரு ஸ்ட்ராங்கான இனிப்பு.
- எடப்பாடி பழனிசாமி (அமைதியான சமையல்காரர்)
எடப்பாடி பழனிசாமி அவர்களை யாரும் பெரிய அளவில் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால், அவர் 4 ஆண்டுகள் ஆட்சியை வெற்றிகரமாக நடத்தி, “நானும் நல்லா சமைப்பேன்” என்று நிரூபித்தார். அவருடைய அரசியல், ஆர்ப்பாட்டம் இல்லாத, ஆனால் கிராமத்து மக்களுக்குப் பிடித்தமான எளிமையான பாயாசம் போன்றது. - விஜய் (புதிய வரவு – புது ரெசிபி?)
இப்போது எல்லோர் கண்ணும் த.வெ.க தலைவர் விஜய் மேல் தான் உள்ளது. அவர் அரசியலுக்குப் புதிது. அவர் கையில் வைத்திருப்பது பழைய எம்.ஜி.ஆர் ஃபார்முலாவா? அல்லது புதிய டெக்னாலஜி ரெசிபியா? என்பது 2026-ல் தான் தெரியும்.
அவர் நடத்தும் மாநாடுகள், அவர் பேசும் விஷயங்கள் எல்லாம் இளைஞர்களைக் கவரும் வண்ணம் (Trendy) உள்ளது. ஆனால், அனுபவம் வாய்ந்த தலைவர்களோடு மோதுவதற்கு அவருக்குக் கூடுதல் “முந்திரி, திராட்சை” (கூட்டணி பலம்) தேவைப்படும்.
- அண்ணாமலை & சீமான் (காரம் கலந்த இனிப்பு)
அண்ணாமலை: இவர் “என் மண், என் மக்கள்” என்று ஒரு பக்கம் இனிப்பாகப் பேசினாலும், மறுபக்கம் திமுக-வை கடுமையாக விமர்சித்து காரத்தைக் கூட்டுகிறார். இவர் செய்வது “மிளகுப் பாயாசம்” போல – உடம்புக்கு நல்லது என்று சொன்னாலும், எல்லோருக்கும் பிடிக்குமா என்று தெரியாது.
சீமான்: இவருடைய பேச்சுகள் எப்போதுமே அதிரடி தான். உணர்ச்சிவசப்பட வைக்கும் பேச்சு இவருடைய பலம்.
பாயாச அரசியலின் நன்மை, தீமைகள்
எல்லாவற்றிலும் நன்மை தீமை இருப்பது போல, இந்த வகையிலான அரசியலிலும் சாதக பாதகங்கள் உள்ளன.
நன்மைகள் (Pros):
ஏழை எளிய மக்களின் பசி தீர்கிறது (உணவுத் திட்டங்கள்).
பெண்கள், மாணவர்கள் கல்வி கற்க ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள் (லேப்டாப், சைக்கிள், உரிமைத் தொகை).
சமூக நீதி காக்கப்படுகிறது.
தீமைகள் (Cons):
கடன் சுமை: இலவசங்களைக் கொடுப்பதற்காக அரசு அதிக கடன் வாங்க வேண்டியுள்ளது. அதிக சர்க்கரை உடம்புக்குக் கேடு என்பது போல, அதிக இலவசங்கள் பொருளாதாரத்திற்கு ஆபத்து.
வளர்ச்சிப் பணிகள்: எல்லா பணமும் இலவசங்களுக்கே போய்விட்டால், சாலைகள், பாலங்கள், தொழிற்சாலைகள் கட்டுவதற்குப் பணம் இருக்காது.
முடிவுரை: 2026-ல் யாருடைய பாயாசம் ருிக்கும்?
வரலாறு நமக்குச் சொல்வது ஒன்றுதான். தமிழ்நாட்டு மக்கள் என்றுமே அன்பிற்கு அடிமையானவர்கள். எம்.ஜி.ஆர் அதைச் செய்தார், கலைஞர் அதைச் செய்தார். இன்று ஸ்டாலின் அதைச் செய்கிறார்.
ஆனால், 2026 தேர்தல் களம் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக இருக்கப்போகிறது. ஒரு பக்கம் அனுபவம் வாய்ந்த திமுக, மறுபக்கம் எடப்பாடி பழனிசாமியின் அதிமுக, இன்னொரு பக்கம் புது ரத்தம் பாய்ச்சத் துடிக்கும் விஜய் மற்றும் அண்ணாமலை.
இந்த “அரசியல் சமையலறையில்” யார் சரியான விகிதத்தில் திட்டங்களையும், கூட்டணியையும் கலந்து, மக்களுக்குப் பிடித்தமான பாயாசத்தைப் பரிமாறுகிறார்களோ, அவர்கள் தான் அடுத்த 5 ஆண்டுகளுக்குத் தமிழ்நாட்டின் “தலைமைச் சமையல்காரர்” (Chief Minister) ஆவார்கள்!
மக்கள் ருசித்துப் பார்க்கத் தயாராக இருக்கிறார்கள். சமைக்கப்போவது யார்? பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.
சிறிதும் பாரபட்சமில்லாமல் பாயாசத்தை கிண்டிய முறை வியக்கவைக்கிறது. அருமை. இதனை யார் வாசித்தாலும் முகத்தில் புன்சிரிப்பு தோன்றும்.
“A wonderfully articulated article that brings together two seemingly distant themes—Tamil Nadu politics and the cultural symbolism of payasam—with remarkable clarity and depth. The writing stands out for its linguistic finesse: the metaphors are well-chosen, the narrative flows effortlessly, and the tone remains both respectful and analytical. Politically too, the article offers a refreshing perspective. Instead of falling into the usual polarising debates, it highlights how cultural identity, everyday symbols, and shared traditions like payasam continue to influence public sentiment and political imagination in Tamil Nadu. This harmony between cultural narrative and political reflection makes the piece not only enjoyable but intellectually stimulating. Truly an insightful and culturally rooted analysis—looking forward to more such thoughtful contributions.”